Ciekawe Badania
Skip to content Skip to navigation
 
1.
2.
3.
4.

Chłoniak rozlany z dużych komórek B

Chłoniak rozlany z dużych komórek B
opis
zalecenia żywieniowe
zgłoś się
 
Chłoniak rozlany z dużych komórek B
opis
zalecenia żywieniowe
zgłoś się
 

Aktualnie prowadzimy badanie nowoczesnej terapii w leczeniu chłoniaka rozlanego z dużych komórek B.

 

Pacjentom biorącym udział w badaniu gwarantujemy:

  • dostęp do nowoczesnej metody leczenia będącej w fazie badawczej, niedostępnej jeszcze na rynku medycznym
  • stałą opiekę lekarza i koordynatora badania
  • bezpłatną diagnostykę niedostępną w trakcie standardowego leczenia
  • posiłki w trakcie wizyt
  • terminowy zwrot wszystkich kosztów dojazdu do ośrodka 
  • najwyższe standardy medyczne i etyczne
  • przyjazną atmosferę w nowoczesnym ośrodku 
  • dogodną lokalizację
  • poufność danych
  • przeprowadzenie leczenia zgodnie z obowiązującym prawem unijnym i polskim

 

Badanie fazy 2 mające na celu ocenę skuteczności i tolerancji Debio 1562 w połączeniu z rytuksymabem u pacjentów z nawrotowym i / lub opornym na leczenie rozlanym chłoniakiem z dużych limfocytów B i innymi postaciami chłoniaka nieziarniczego.

 

Jeżeli masz zdiagnozowanego chłoniaka z dużych komórek B i chcesz wziąć udział w badaniu klinicznym, zadzwoń na bezpłatną infolinię 800 170 370 lub wypełnij formularz zgłoszeniowy. 
 

Co to jest chłoniak rozlany z dużych komórek B?

Chłoniaki rozlane z dużych komórek B (DLBCL - ang. Diffuse Large B-Cell Lymphoma) to grupa nowotworów układu chłonnego, wywodząca się z dojrzałych limfocytów B. Spośród wszystkich nowotworów układu chłonnego, DLBCL występuje najczęściej. Chłoniak rozlany z dużych komórek B rozwija się w węzłach chłonnych lub narządach poza układem limfatycznym (np.: w przewodzie pokarmowym, tarczycy, skórze, piersiach, jądrach, kościach czy mózgu). Może być zlokalizowany miejscowo lub uogólniony/ rozsiany.

 

W większości przypadków przyczyna występowania tego schorzenia jest nieznana. Istnieją jednak czynniki, które potencjalnie mogą przyczyniać się do jego rozwoju. Wsród nich wymienia się: obniżoną odporność (wynikającą z chorób autoimmunologicznych, AIDS, leczenia immunosupresyjnego u osób po transplantacji narządów), promieniowanie ultrafioletowe, pestycydy, przebytą w przeszłośći chemio- i radioterapię.

 

DLBCL może rozwinąć się w każdym wieku, nawet w dzieciństwie, jednak generalnie częstość jego występowania wzrasta z wiekiem i większość osób z rozpoznaniem tej choroby ma więcej niż 60 lat. Choroba dotyka mężczyzn nieznacznie częściej niż kobiety.

Jaka jest diagnostyka chłoniaka rozlanego z dużych komórek B?

Rozpoznania choroby stawia się na podstawie badania histopatologicznego węzła chłonnego lub fragmentu zajętego narządu. W tym celu wykonuje się biopsję - zabieg polegający na pobraniu części lub całego węzła chłonnego albo fragmentu innej tkanki. Diagnostykę uzupełniają badania immunofenotypowe z wykorzystaniem przeciwciał monoklonalych, rzadziej badania cytogenetyczne i molekularne.

 

W celu określenia stopnia zaawansowania choroby wykonuje się badanie PET/CT, a także trepanobiopsję, rezonans magnetyczny, tomografię komputerową i inne badania (w zależności od lokalizacji zajętych narządów).

Jakie są objawy chłoniaka rozlanego z dużych komórek B?

Często pierwszym objawem choroby jest niebolesny obrzęk w okolicach szyi, pachwin, pach, spowodowany powiększeniem węzłów chłonnych. W niektórych przypadkach obrzęk może być bolesny.

 

Inne objawy ogólne mogą obejmować: nocne poty, gorączkę, niuzasadnioną utratę masy ciała, a także zmęczenie, utratę apetytu, duszność.

 

Pozostałe objawy zależą od lokalizacji narządów zajętych procesem chorobowym, np. w przypadku lokalizacji w jamie brzusznej mogą występować bóle brzucha, krwawienie z przewodu pokarmowego.

Jakie jest leczenie chłoniaka rozlanego z dużych komórek B?

Leczenie chłoniaka rozlanego z dużych komórek B uzależnione jest od stopnia zaawansowania choroby. Podstawą leczenia jest chemioterapia. Najczęściej stosowanym schematem leczenia jest R-CHOP. Jako leczenie uzupełniające stosuje się radioterapię. W wielu przypadkach takie leczenie jest skuteczne i choroba nie nawraca po zakończeniu terapii.

 

Kiedy choroba staje się oporna na leczenie lub nawracająca, zastosowanie leczenia drugiej linii może przynieść dobry efekt. W takich przypadkach chory otrzymuje chemioterapię w wysokich dawkach oraz wykonuje się autotransplantację szpiku (przeszczep własnych komórek krwiotwórczych).

 

Leczenie w ramach badań klinicznych otwiera nowe możliwości terapii opornych i nawracających postaci choroby. Chorzy otrzymują nowoczesne, alternatywne dla chemioterapii leki. W DLBCL udaje się całkowicie wyleczyć nawet ok. 50% pacjentów z chorobą w najwyższym stopniu zaawansowania.

Informacje dodatkowe

Wlewy chemioterapii trwają zwykle 1-2 dni a czas pomiędzy kolejnymi dawkami chory może spędzać w domu. Ponieważ leczenie może powodować pewne skutki uboczne i źle wpływać na ogólne samopoczucie, w trakcie terapii wskazany jest oszczędzający tryb życia oraz odpowiednia dieta.

 

Osoby, które zakończyły terapię i uzyskały całkowite wyleczenie, mogą powrócić do normalnego trybu życia. Powinny jednak okresowo wykonywać badania kontrolne i być pod opieką hematologa.

Źródła

 

 

Właściwe żywienie w chorobach nowotworowych jest niezmiernie istotnym elementem leczenia. Odgrywa również znaczącą rolę w profilaktyce zachorowania na raka. Dietoterapia w onkologii, tak jak w przypadku innych schorzeń opiera się o podstawowe zasady prawidłowego żywienia – regularne spożywanie posiłków, niewielkich objętościowo, zbilansowanych oraz urozmaiconych. Tu ogromne znaczenie obok ilości ma również jakość spożywanych produktów. Dieta powinna uwzględniać indywidualne zapotrzebowanie (wiek, płeć), rodzaj choroby, jej zaawansowanie, etap leczenia, schorzenia towarzyszące, dolegliwości oraz możliwe skutki uboczne stosowanych terapii onkologicznych. Istotnym punktem jest leczenie i zapobieganie niedożywieniu i wyniszczeniu, które może utrudniać lub wręcz uniemożliwiać skuteczne leczenie, także ograniczanie procesów zapalnych oraz poprawa odpowiedzi układu immunologicznego.

 

Poniżej prezentujemy najistotniejsze zalecenia:

  • ogranicz spożycie węglowodanów (cukrów) – mowa nie tylko o cukrze krystalicznym, ale również produktach z tzw. ‘białej mąki’ – czyli wysoko oczyszczonego ziarna pszenicy – mąka pszenna, makarony, kluski, pieczywo pszenne/jasne, słone przekąski (krakersy, paluszki, precle itp.), wyeliminuj nawyk słodzenia napojów i potraw
  • wybieraj produkty od lokalnych, zaufanych dostawców – unikaj jaj, mięsa ryb oraz zwierząt z hodowli masowych; wybieraj warzywa i owoce z bio-upraw, wykorzystujących naturalne środki ochrony roślin (unikaj produktów, które mogą być skażone pestycydami)
  • dbaj o tzw. gęstość energetyczną i odżywczą posiłków – wybieraj posiłki i produkty, które w niewielkiej objętości dostarczają więcej kalorii i składników odżywczych, np. na śniadanie zamiast mleka z płatkami kukurydzianymi, wybierz ser twarogowy z awokado, cebulą dymką, zarodkami pszennymi i pomidorkami koktajlowymi
  • wypijaj ok. 2 litrów niesłodzonych płynów dziennie – najlepiej, aby była to dobra jakościowo zielona herbata (parzona 8-10 minut), niskosodowa woda średniozmineralizowana, woda z cytryną, lub np. kawa z cykorii
  • włącz do jadłospisu warzywa kapustne – m.in. kapusty, brokuły, brukselka – najlepiej w surowej postaci, lub krótko gotowane/ blanszowane (kapusty również w formie kiszonej); nie unikaj cebuli oraz czosnku (najlepiej, aby były surowe, drobno poszatkowane)
  • spośród owoców wybieraj owoce jagodowe – jagody, maliny poziomki, truskawki, porzeczki, jeżyny (również mrożone)
  • dbaj o odpowiednią podaż nienasyconych kwasów tłuszczowych w diecie – omega-3 (bogatym źródłem jest olej lniany oraz konopny, rzepakowy, inne źródła to ryby, dziczyzna i mięso zwierząt pastwiskowych, orzechy włoskie, migdały, siemię lniane, zielone sałaty liściaste, kiełki), omega-6 – łatwiej dostępny niż omega-3 (m.in. olej słonecznikowy, z orzechów włoskich oraz z pestek winogron, z wiesiołka, ogórecznika)
  • spożywaj produkty fermentacji mlekowej, np. maślanki, twarogi, jogurty, sery (sery pleśniowe, tj. roquefort nie są polecane dla osób z obniżoną odpornością), kiszona kapusta, kiszone warzywa
  • stosuj w kuchni: przyprawy (zamiast nadmiernych ilości soli) – zwłaszcza kurkumę (z niewielkim dodatkiem pieprzu, w połączeniu z produktami zawierającymi tłuszcz, lub z niewielką ilością tłuszczu, np. oliwy) – dodawaj ją po zakończeniu gotowania (w sprzedaży dostępne są również świeże kłącza kurkumy); kakao (jeśli w postaci czekolady, to takiej o zawartości kakao > 70% i bez dodatku cukru);
  • nie spożywaj produktów, które podejrzewasz że są zepsute, nadgniłe, spleśniałe – nie wykrawaj zepsutej części, wyrzuć cały produkt
  • staraj się, aby w Twojej kuchni dominowały produkty nieprzetworzone, świeże; unikaj produktów w proszku, instant, błyskawicznych, gotowych dań, produktów konserwowanych itp.

 

Jakość i dobór produktów jest niezmiernie istotny, nawet jeśli nie masz apetytu nie sięgaj po byle jakie przekąski (zwłaszcza słodycze). Jadłospis bazujący na powyższych zaleceniach powinien zostać indywidualnie dopasowany do potrzeb organizmu na danym etapie choroby, skonsultowany z lekarzem lub dietetykiem.

 

Obok odpowiedniej diety pamiętaj także o codziennej dawce ruchu (najlepiej na świeżym powietrzu), która nie tylko wzmocni mięśnie, pozwoli zachować sprawność, dotleni komórki, ale również wpłynie na polepszenie samopoczucia i nastroju oraz pozwoli na syntetyzowanie witaminy D przez skórę.