Ciekawe Badania
Skip to content Skip to navigation
 
1.
2.
3.
4.

Choroba zwyrodnieniowa stawów

Choroba zwyrodnieniowa stawów
opis
zalecenia żywieniowe
Choroba zwyrodnieniowa stawów
opis
zalecenia żywieniowe

Chorujesz na chorobę zwyrodnieniową stawów (ChZS)?

 

Zapraszamy do uczestnictwa w badaniu klinicznym w naszym Ośrodku Badawczym.

 

Zadzwoń na bezpłatną infolinię: 800 170 370 lub wypełnij formularz zgłoszeniowy. Jeżeli nie jesteś pewna / pewien czy chorujesz na ChZS

zapoznaj się z opisem schorzenia.

 

Czym jest choroba zwyrodnieniowa stawów - ChZS?

Choroba zwyrodnieniowa stawów – ChZS (łac. arthrosis deformans, osteoarthrosis, osteoarthritis), czyli osteoartroza, jest najczęstszą chorobą stawów, charakteryzującą się zniszczeniem chrząstki stawowej oraz podchrzęstnej warstwy kości, której następstwem jest przewlekły ból, niepełnosprawność i kalectwo. Destrukcja chrząstki współistnieje z cechami procesu naprawczego w warstwie podchrzęstnej, w wyniku którego dochodzi do zwiększenia masy kostnej oraz tworzenia wyrośli kostnych na granicy chrzęstno - kostnej tzw. osteofitów. 

 

Osteoartroza jest chorobą przewlekłą o charakterze postępującym. Najczęściej objęte procesem chorobowym są stawy kolanowe, biodrowe, kręgosłupa (głównie w odcinku szyjnym i lędźwiowym), drobne stawy rąk i staw podstawny palucha. Częstość występowania ChZS w populacji zwiększa się z wiekiem. Można ją rozpoznać u ponad 50% osób po 40. roku życia, a u 10-20% z nich powoduje ona istotne ograniczenie sprawności.

Jakie są objawy ChZS?

Pierwsze objawy pojawiają się z reguły pomiędzy 40. a 60. rokiem życia. Mogą dotyczyć jednego, kilku lub (rzadziej) wielu stawów. Na początku objawy występują wyłącznie podczas ruchu, później mogą się pojawiać również w spoczynku i w nocy.

 

Typowe objawy osteoartrozy:

  • ból pojawiający się zazwyczaj w stawie w momencie ruchu i ustępujący w spoczynku;
  • sztywność stawów (czyli tzw. sztywność poranna ustępująca w ciągu kilku minut od przebudzenia);
  • ograniczenie ruchomości (czyli niemożność rozprostowania czy zgięcia w pełni stawu);
  • tkliwość stawu (bolesność uciskową stawu);
  • trzeszczenia stawów;
  • zniekształcenie i poszerzenie obrysów stawów – wynika ze zmiany osi ustawienia stawu, powstawania wyrośli kostnych (osteofitów), wysięku (płynu wytwarzanego przez organizm w stanach zapalnych)

Jaka jest diagnostyka ChZS?

Jeśli wystąpią objawy choroby zwyrodnieniowej, należy zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu (lekarza rodzinnego), który może skierować pacjenta do lekarza ortopedy lub reumatologa. Odpowiednio wczesne rozpoznanie i leczenie odgrywa kluczową rolę w uniknięciu niesprawności. Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie objawów i charakterystycznych zmian widocznych na zdjęciach radiologicznych (badania RTG) – typowe nieprawidłowości to zwężenie szpary stawowej, torbiele zwyrodnieniowe (geody), zagęszczenie kości położonej bezpośrednio pod chrząstką i wyrośla kostne (osteofity). Brak zmian radiologicznych nie wyklucza jednak choroby. Czasem przydatne są inne badania takie jak USG stawów, tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny. Badania laboratoryjne wykonuje się w przypadku podejrzenia innej choroby reumatologicznej oraz w celu określenia bezpieczeństwa stosowanych leków. W razie wystąpienia płynu w stawie lekarz może wykonać punkcję stawu i badanie płynu stawowego.

Na czym polega leczenie ChZS?

Całkowite wyleczenie choroby zwyrodnieniowej jest obecnie niemożliwe. Celem leczenia jest złagodzenie lub zniwelowanie dolegliwości i utrzymanie aktywnego trybu życia. Odpowiednie postępowanie często pozwala zapobiec niesprawności – kluczowa jest tu rehabilitacja i utrzymanie dobrej kondycji fizycznej. Optymalne leczenie ChZS wymaga połączenia metod niefarmakologicznych, farmakologicznych, a w razie konieczności również chirurgicznych.

 

Leczenie niefarmakologiczne:

  • utrzymanie prawidłowej masy ciała
  • ćwiczenia fizyczne
  • rehabilitacja – kinezyterapia, fizykoterapia
  • odciążanie stawu (stosowanie przyrządów pomocniczych)
  • krioterapia (okłady z lodu)
  • powierzchowne stosowanie ciepła
  • edukacja

 

Leczenie farmakologiczne:

Do najczęściej stosowanych leków należą: paracetamol, niesteroidowe leki przeciwzapalne (tzw. NLPZ - podawane doustnie, domięśniowo lub miejscowo-zewnętrznie na skórę) i opioidy. W niektórych przypadkach skuteczne mogą się okazać leki „poprawiające jakość chrząstki”, takie jak siarczan glukozaminy i siarczan chondroityny. W przypadku znacznego nasilenia objawów lekarz może zaproponować punkcję stawu oraz podanie leku bezpośrednio do jego wnętrza (zależnie od sytuacji steroidu lub kwasu hialuronowego) – takie podanie leku może znacznie zmniejszyć objawy choroby zwyrodnieniowej na dłuższy czas.

 

Leczenie chirurgiczne:

Zastosowanie leczenia chirurgicznego rozważa się w przypadku zaawansowanej choroby zwyrodnieniowej. W przypadku kolana lub biodra najczęściej zastępuje się chory staw sztuczną protezą (tzw. endoprotezoplastyka, aloplastyka stawu), rzadziej wykonuje usunięcie rzepki lub części kości, artrodezę (usztywnienie stawu). W mniej zaawansowanej chorobie zwyrodnieniowej (głównie stawu kolanowego) wykonuje się różne zabiegi artroskopowe, które pozwalają na naprawę uszkodzonych struktur.