Ciekawe Badania
Skip to content Skip to navigation
 
1.
2.
3.
4.

Ostra białaczka szpikowa

Ostra białaczka szpikowa
opis
zalecenia żywieniowe
zgłoś się
 
Ostra białaczka szpikowa
opis
zalecenia żywieniowe
zgłoś się
 

Aktualnie prowadzimy 2 badania nowoczesnych terapii w leczeniu ostrej białaczki szpikowej.

 

Pacjentom biorącym udział w badaniu gwarantujemy:

  • dostęp do nowoczesnej metody leczenia będącej w fazie badawczej, niedostępnej jeszcze na rynku medycznym
  • stałą opiekę lekarza i koordynatora badania
  • bezpłatną diagnostykę niedostępną w trakcie standardowego leczenia
  • posiłki w trakcie wizyt
  • terminowy zwrot wszystkich kosztów dojazdu do ośrodka 
  • najwyższe standardy medyczne i etyczne
  • przyjazną atmosferę w nowoczesnym ośrodku 
  • dogodną lokalizację
  • poufność danych
  • przeprowadzenie leczenia zgodnie z obowiązującym prawem unijnym i polskim

 

Badanie I 

Wieloośrodkowe podwójnie zaślepione badanie kliniczne fazy 3 z randomizacją i zastosowaniem placebo w grupie kontrolnej, oceniające inhibitor receptora FLT3 gilterytynib (ASP2215) podawany w terapii podtrzymującej po uzyskaniu pierwszej całkowitej remisji po terapii indukującej/konsolidującej u chorych na ostrą białaczkę szpikową z mutacją receptora FLT3/ITD

https://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT02927262?term=2215-CL-0302&rank=1

 

Badanie II 

Wieloośrodkowe podwójnie zaślepione badanie kliniczne fazy III z randomizacją i zastosowaniem placebo w grupie kontrolnej, oceniające inhibitor receptora FLT3 gilterytynib podawany w terapii podtrzymującej po allogenicznej transplantacji u chorych na ostrą białaczkę szpikową (AML) z mutacją receptora FLT3/ITD.

https://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT02997202?term=2215-CL-0304&rank=1

 

Jeżeli masz zdiagnozowaną ostrą białaczkę szpikową i chcesz wziąć udział w badaniu klinicznym, zadzwoń na bezpłatną infolinię 800 170 370 lub wypełnij formularz zgłoszeniowy. 

Co to jest ostra białaczka szpikowa?

Ostra białaczka szpikowa (ostra białaczka mieloblastyczna, ostra białaczka nielimfoblastyczna, ang. acute myeloid leukemia - AML) jest grupą chorób spowodowaną nowotworowym rozrostem komórek w szpiku. Mechanizm powstawania choroby związany jest zaburzeniami genetycznymi. W przebiegu choroby zaburzeniu proces wytwarzania elementów morfotycznych krwi - dochodzi do niewydolności szpiku, niedoboru krwinek czerwonych, białych i płytek krwi. Zmienione nowotworowo krwinki białe (leukocyty), namnażają się w niekontrolowany sposób, kumulują, wypierając komórki zdrowe i doprowadzając do zaburzeń mikrokrążenia, nacieczenia różnych narządów i pojawiania się objawów chorobowych.

 

Ostra białaczka szpikowa stanowi około 80% ostrych białaczek u osób dorosłych. Zapadalność na chorobę rośnie wraz z wiekiem i częściej dotyczy mężczyzn.

 

Przyczyny ostrej białaczki nie są znane, wśród czynników ryzyka jej rozwoju wymienia się m.in.:

  • narażenie na wysokie dawki promieniowania jonizującego

  • narażenie na działanie środków chemicznych, np. na benzen, kontakt z produktami przemiany ropy naftowej, farbami, płynami balsamującymi, tlenkiem etylenu, herbicydami i pestycydami

  • palenie papierosów

  • niektóre leki - głównie stosowane w leczeniu innych nowotworów

  • występowanie zespołu mielodysplastycznego

  • niektóre choroby genetyczne, np. zespół Downa, niedokrwistość Fanconiego, zespół Blooma, zespół Shwachmana-Diamonda

Jakie są objawy ostrej białaczki szpikowej?

Najważniejsze objawy kliniczne AML wynikają z obecności komórek białaczkowych w szpiku, krwi obwodowej oraz innych narządach, ale nie są charakterystyczne tylko dla tego schorzenia:

  •  niedokrwistość objawia się m.in.: osłabieniem, pogorszeniem tolerancji wysiłku fizycznego, zawrotami głowy, zasłabnięciami
  •  małopłytkowość może objawiać się: wybroczynami na skórze i błonach śluzowych jamy ustnej, krwawieniem z nosa, z dziąseł, z przewodu pokarmowego, krwawieniem do ośrodkowego układu nerwowego, z dróg rodnych u kobiet (w tym przedłużającymi się krwawieniami miesięcznymi)
  • neutropenia wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zakażeń bakteryjnych i grzybiczych w różnych narządach i tkankach oraz tzw. owrzodzeniami neutropenicznymi błon śluzowych jamy ustnej.

 

Na skutek obecności komórek białaczkowych we krwi obwodowej dochodzi również do zaburzeń przepływu krwi w mikrokrążeniu, co może objawiać się jako: niewydolność serca, zaburzenia czynności układu nerwowego (od splątania do utraty przytomności), zaburzenia widzenia, bóle głowy, zmniejszony przepływ krwi w naczyniach płucnych.

 

Zmiany białaczkowe pozaszpikowe mogą się objawiać naciekami skórnymi, przerostem dziąseł, naciekami w narządach (powiększenie wątroby, śledziony, węzłów chłonnych), białaczkowym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych lub objawami neurologicznymi.

 

Wśród objawów ogólnych obserwuje się:

  • spadek masy ciała
  • poty
  • bóle kostne

Jaka jest diagnostyka ostrej białaczki szpikowej?

W diagnostyce AML pobiera się do badań krew obwodową (morfologia krwi) i szpik kostny (biopsja aspiracyjna lub trepanobiopsja). Podstawą do rozpoznania choroby jest stwierdzenie odsetka ≥20% blastów (niedojrzałych krwinek białych) w szpiku lub we krwi obwodowej. Szczegółowe rozpoznanie typu AML wymaga dalszych badań (cytogenetycznych, molekularnych i immunofenotypowych).

Jakie jest leczenie ostrej białaczki szpikowej?

Leczenie ostrej białaczki szpikowej opiera się na chemioterapii i składa z trzech faz: indukcji remisji (faza, która charakteryzuje się brakiem objawów chorobowych), utrwalania remisji (tzw. konsolidacja) i leczenia poremisyjnego. W indukcji remisji oraz konsolidacji, strategia leczenia (dawki oraz rodzaj leków) zależy od wieku chorego i grypy ryzyka. Leczenie poremisyjne również jest zróżnicowane dla poszczególnych grup ryzyka i wieku. W grupie korzystnego ryzyka zaleca się kilka cykli leczenia w wysokiej dawce i monitorowanie choroby. U chorych w grupie pośredniego i niekorzystnego ryzyka zalecaną strategią jest przeszczepienie szpiku. Dla chorych powyżej 60rż stosuje się postępowanie o obniżonej toksyczności.

 

W każdym przypadku ważna jest terapia wspomagająca, która mimo iż nie leczy choroby podstawowej to zapobiega powikłaniom choroby, może wydłużać przeżycie całkowite i poprawia jakość życia. W jej ramach stosuje się m.in.: preparaty krwiopochodne, czynniki wzrostu (przyspieszają regenerację ilości białych krwinek), profilaktykę zakażeń, odpowiednie nawodnienie.

Źródła

 

 

 

 

 

Właściwe żywienie w chorobach nowotworowych jest niezmiernie istotnym elementem leczenia. Odgrywa również znaczącą rolę w profilaktyce zachorowania na raka. Dietoterapia w onkologii, tak jak w przypadku innych schorzeń opiera się o podstawowe zasady prawidłowego żywienia – regularne spożywanie posiłków, niewielkich objętościowo, zbilansowanych oraz urozmaiconych. Tu ogromne znaczenie obok ilości ma również jakość spożywanych produktów. Dieta powinna uwzględniać indywidualne zapotrzebowanie (wiek, płeć), rodzaj choroby, jej zaawansowanie, etap leczenia, schorzenia towarzyszące, dolegliwości oraz możliwe skutki uboczne stosowanych terapii onkologicznych. Istotnym punktem jest leczenie i zapobieganie niedożywieniu i wyniszczeniu, które może utrudniać lub wręcz uniemożliwiać skuteczne leczenie, także ograniczanie procesów zapalnych oraz poprawa odpowiedzi układu immunologicznego.

 

Poniżej prezentujemy najistotniejsze zalecenia:

  • ogranicz spożycie węglowodanów (cukrów) – mowa nie tylko o cukrze krystalicznym, ale również produktach z tzw. ‘białej mąki’ – czyli wysoko oczyszczonego ziarna pszenicy – mąka pszenna, makarony, kluski, pieczywo pszenne/jasne, słone przekąski (krakersy, paluszki, precle itp.), wyeliminuj nawyk słodzenia napojów i potraw
  • wybieraj produkty od lokalnych, zaufanych dostawców – unikaj jaj, mięsa ryb oraz zwierząt z hodowli masowych; wybieraj warzywa i owoce z bio-upraw, wykorzystujących naturalne środki ochrony roślin (unikaj produktów, które mogą być skażone pestycydami)
  • dbaj o tzw. gęstość energetyczną i odżywczą posiłków – wybieraj posiłki i produkty, które w niewielkiej objętości dostarczają więcej kalorii i składników odżywczych, np. na śniadanie zamiast mleka z płatkami kukurydzianymi, wybierz ser twarogowy z awokado, cebulą dymką, zarodkami pszennymi i pomidorkami koktajlowymi
  • wypijaj ok. 2 litrów niesłodzonych płynów dziennie – najlepiej, aby była to dobra jakościowo zielona herbata (parzona 8-10 minut), niskosodowa woda średniozmineralizowana, woda z cytryną, lub np. kawa z cykorii
  • włącz do jadłospisu warzywa kapustne – m.in. kapusty, brokuły, brukselka – najlepiej w surowej postaci, lub krótko gotowane/ blanszowane (kapusty również w formie kiszonej); nie unikaj cebuli oraz czosnku (najlepiej, aby były surowe, drobno poszatkowane)
  • spośród owoców wybieraj owoce jagodowe – jagody, maliny poziomki, truskawki, porzeczki, jeżyny (również mrożone)
  • dbaj o odpowiednią podaż nienasyconych kwasów tłuszczowych w diecie – omega-3 (bogatym źródłem jest olej lniany oraz konopny, rzepakowy, inne źródła to ryby, dziczyzna i mięso zwierząt pastwiskowych, orzechy włoskie, migdały, siemię lniane, zielone sałaty liściaste, kiełki), omega-6 – łatwiej dostępny niż omega-3 (m.in. olej słonecznikowy, z orzechów włoskich oraz z pestek winogron, z wiesiołka, ogórecznika)
  • spożywaj produkty fermentacji mlekowej, np. maślanki, twarogi, jogurty, sery (sery pleśniowe, tj. roquefort nie są polecane dla osób z obniżoną odpornością), kiszona kapusta, kiszone warzywa
  • stosuj w kuchni: przyprawy (zamiast nadmiernych ilości soli) – zwłaszcza kurkumę (z niewielkim dodatkiem pieprzu, w połączeniu z produktami zawierającymi tłuszcz, lub z niewielką ilością tłuszczu, np. oliwy) – dodawaj ją po zakończeniu gotowania (w sprzedaży dostępne są również świeże kłącza kurkumy); kakao (jeśli w postaci czekolady, to takiej o zawartości kakao > 70% i bez dodatku cukru);
  • nie spożywaj produktów, które podejrzewasz że są zepsute, nadgniłe, spleśniałe – nie wykrawaj zepsutej części, wyrzuć cały produkt
  • staraj się, aby w Twojej kuchni dominowały produkty nieprzetworzone, świeże; unikaj produktów w proszku, instant, błyskawicznych, gotowych dań, produktów konserwowanych itp.

 

Jakość i dobór produktów jest niezmiernie istotny, nawet jeśli nie masz apetytu nie sięgaj po byle jakie przekąski (zwłaszcza słodycze). Jadłospis bazujący na powyższych zaleceniach powinien zostać indywidualnie dopasowany do potrzeb organizmu na danym etapie choroby, skonsultowany z lekarzem lub dietetykiem.

 

Obok odpowiedniej diety pamiętaj także o codziennej dawce ruchu (najlepiej na świeżym powietrzu), która nie tylko wzmocni mięśnie, pozwoli zachować sprawność, dotleni komórki, ale również wpłynie na polepszenie samopoczucia i nastroju oraz pozwoli na syntetyzowanie witaminy D przez skórę.